W podejściu jungowskim centrum jest relacja z nieświadomością, snami i ciałem. Towarzyszę dorosłym w indywiduacji – powrocie do wewnętrznej całości przez integrację cienia i konfliktów. Nie jesteśmy tu, by się dopasować — jesteśmy tu, by być inni, dziwni, by stawać się autorem własnego życia. Bycie sobą wymaga cholernie dużo odwagi. Nie jesteśmy swoimi zranieniami — jesteśmy swoją podróżą. Buduję relację, w której świadomość i cień mogą współistnieć, otwierając drogę do wewnętrznego autorytetu.